***...تو فقط باید بمونی ای پناه آخر من تا که پر پر نشه بی تو همه ی بال و پر من...***

کاش می شد پرنده بودیم توی دست آسمون تا برای هم می ساختیم از پرهامون آشیون

من برای تو می ساختم سقفی از بال و پرم

تو می ذاشتی عاشقونه پر تو زیر سرم

نگاهم کن ! می ترسم دنیا به پایان برسد و من در چشم تو جایی نداشته باشم . می ترسم کلمات نتوانند شوق مرا به تو توصیف کنند . می ترسم کبوترانی که به سمت تو پرواز می دهم نارسا باشند . شب طولانی شده است و تا چشمان تو هست آفتاب جرات برآمدن ندارد . نگاهم کن تا مثل صبح نورانی شوم ***

 دو پرنده یک پرواز
X
تبلیغات
رایتل
دو پرنده یک پرواز
هرگز نمی میرد آنکه دلش زنده شد به عشق...ثبت است در جریده ی عالم دوام ما
آرشیو
یکشنبه 3 اردیبهشت 1385
زندگی

...زندگی رویش یک حادثه نیست....

....زندگی رهگذر تجربه هاست....

....تکه ابری است به پهنای غروب....

...آسمانی است به زیبایی مهر...

...بارگارهی است ز دربار حضور...

...زندگی چون گل نسترن است...

....باید از چشمه جان آبش داد...

...زندگی صحنه جولانگه ماست...

...خوب بودن آن عملی از من و ماست...

...پس بیا تا بناشانیم همه...

...بذر خوبی و صفا و بگوییم به دوست...

معنی عشق و حقیقت چه نکوست....

 

و فقط تو  

 

 

برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
بال های پرواز : 198979


Powered by ROUZBEH

عناوین آخرین یادداشت ها
X
تبلیغات
رایتل

دو پرنده یک پرواز